Depressie, pijn en verslaving

Klik op de vraag die u interesseert:

V: Hoe weet ik of ik depressief ben?

Depressie kan iedereen overkomen, of u nu hemofilie heeft of niet. Iedereen heeft slechte dagen – tijden waarin we het moeilijk hebben met de uitdagingen in ons leven. Als deze dagen overgaan in weken of zelfs maanden, kan dit een teken zijn van iets serieuzer.

Er is geen specifieke groep van symptomen die op een depressie wijzen. Er zijn verschillende signalen: een verminderd sociaal verlangen, gevoelens van hulpeloosheid, verlies van eetlust, vermoeidheid, slaapstoornissen, prikkelbaarheid, angst en roekeloos gedrag, om er enkele op te noemen. U zult ook minder moeite doen om uzelf te verzorgen – minder trots zijn met uw voorkomen, bijvoorbeeld, of niet vaak genoeg uw therapie toedienen zoals voorgeschreven door uw arts.

Er zijn ook verschillende soorten van depressie. Bij situationele depressies trekt onze geest zich terug terwijl we de nodige methoden ontwikkelen om met een bepaald probleem om te gaan. U kunt zich geïsoleerd voelen omwille van uw hemofilie, maar ook meer algemene situaties kunnen depressie uitlokken – het einde van een relatie, bijvoorbeeld, of financiële problemen. Klinische depressie wordt dan weer veroorzaakt door een onevenwichtigheid in de werking van de hersenen.

Of de depressie nu situationeel of klinisch is, er bestaat altijd een manier om deze te verslaan.


V: Wat moet ik doen als ik depressief ben?

Depressie komt vaak voor bij jonge mannen, dus het eerste wat u zich moet realiseren is dat u niet alleen bent. Als u denkt dat u misschien depressief bent, kunt u er best met iemand over praten die u vertrouwt. Dat kan een vriend zijn, een bloedverwant(e), een lesgever of adviseur – het maakt niet uit naar wie u gaat, als het maar iemand is die u vertrouwt. Behandelingscentra voor hemofilie bieden in vele landen geestelijke gezondheidszorg, maar u kunt ook met uw arts of psychiater praten. Zij raden u misschien aan om in behandeling te gaan en/of indien nodig antidepressiva te nemen.

V: Moet ik mij zorgen maken om verslaafd te raken aan pijnstillers?

Vooral mensen met hemofilie lopen het risico om verslaafd te worden aan pijnstillers, omdat de pijn die zij ervaren echt is en moet worden bestreden. Pijnstillers bieden onmiddellijke verlichting, en na een zwaar letsel kunnen mensen ze nodig hebben om verder te kunnen gaan met hun alledaagse leven. Spijtig genoeg kan een afhankelijkheid van pijnstillers ook leiden tot vermindering van prophylaxis – wat dan weer kan leiden tot ernstigere en regelmatigere bloedingen. Misbruik van pijnstillers kan eveneens significante lever- en nierschade veroorzaken.

Bovendien kunnen sommige vrij verkrijgbare pijnstillers – vooral aspirine, ibuprofen en vele ontstekingsremmers – de frequentie en duur van bloedingen verhogen omdat zij de normale functie van bloedplaatjes blokkeren. Paracetamol wordt beschouwd als een veilige behandelingsoptie voor mensen met hemofilie, maar men moet zich aan de geadviseerde dosis houden omdat het de lever kan beschadigen bij overmatige inname.

Indien u constant op zoek bent naar zwaardere pijnstillers, al opnieuw medicatie nodig heeft nog voor het vervallen van uw voorschrift, of naar verschillende artsen loopt om dezelfde medicatie te vragen, bent u waarschijnlijk het slachtoffer van verslaving en is het best dat u praat met een gekwalificeerde arts over de manier waarop u uw pijn onder controle houdt.

Het beste wat u kan doen als u zich zorgen maakt over een verslaving – of het nu om pijnstillers of andere producten gaat – is er met iemand over praten. Familieleden, teams van behandelingscentra en artsen kunnen u helpen uw pijn onder controle te houden en een lang, gezond en verslavingsvrij leven te leiden.


Tips

  • Neem geen aspirine of ibuprofen.
  • Onderhoud regelmatig contact met uw Hemofilie BehandelingsCentrum (CTH), dat u advies kan geven om op een veilige manier uw pijn te bestrijden.
  • Wees zeker dat eender welke arts die u aanspreekt van uw hemofilie op de hoogte is.
  • Als u zich depressief voelt, is het beste wat u kan doen met iemand praten die u vertrouwt.