|
|
|
| |
| Behandeling |
| |
Vandaag de dag is de standaardbehandeling voor hemofilie A het toedienen van stollingsfactor VIII via intraveneuze weg. Deze stollingsfactor is beschikbaar onder plasmatische of recombinante vorm. Beide vormen zijn praktisch identiek aan factor VIII in het bloed. Nadat de factor via intraveneuze weg werd toegediend, wordt deze opgenomen in het bloed van de hemofiel en heeft deze een “normale” bloedstolling gedurende enkele dagen. In deze periode zal het bloed niet meer normaal stollen en zal de patiënt zich terug stollingsfactor moeten toedienen.
|
Evolutie van de behandelingsmethoden
De eerste behandeling van hemofilie A dateert van 1840, waar een hemofiel behandeld werd met een transfusie van volledig bloed.
In 1929 ontwikkelen Dr. Payne en Dr. Steen het gebruik van citraatplasma. De transfusie duurde meer dan 1 uur en leverde veel allergische reacties op.
In de jaren 50 heeft men getracht bloed van dierlijke oorsprong aan hemofielen toe te dienen doch ook hier traden te veel allergische reacties op.
|
In 1960 kwam het cryoprecipitaat, bevroren vers plasma, op de markt. Deze methode die steeds maar verfijnd werd, bracht zware ziekten, zoals HIV en hepatitis met zich mee. waardoor men op zoek is gegaan naar een veiligere behandeling.
Doordat in 1984 de structuur van het DNA volledig gekend was, werd het mogelijk om factor VIII na te maken. De recombinante stollingsfactor was geboren.
|
|
 |
